Sterker door samenwerken |
| op 13th February, 2012 |
| nieuws >> nieuws |
De kou was in en rond Lloret soms pittig te noemen. Is het in deze tijd van het jaar in de Noord-Spaanse kustplaats normaal zo’n 15 tot 18 graden, ditmaal kwam de temperatuur nauwelijks boven de tien graden. En met de soms harde wind werd het dagelijks een behoorlijke klus. Slechts een enkeling liet een dagje schieten. Pim van den Berg voelde zich een dag echt niet fit maar merkte na de laatste zware trainingsrit van zaterdag blij op ‘dat alles weer goed voelde, een lekker idee’. Ook Paul Helderman verzaakte een keer maar kon op het laatst toch weer aansluiten.
Jos Pronk was er het minste aan toe. Hij klaagde midden overige week over longproblemen en bleef zelfs een hele dag in bed. Maar tijdens de klimtijdrit fungeerde onze 'bokito' hevig hoestend en proestend, toch als notulist bij de klimtijdrit. Zijn idee om met vrienden en familie afgelopen zaterdag de Elfstedentocht ‘zwart’ te gaan rijden, kon zijn omgeving hem gelukkig uit het hoofd praten.
Het was in Spanje niet alleen kilometers maken. Zo’n trainingskamp versterkt de saamhorigheid in de groep, iets wat zeer belangrijk is, als straks de grote wedstrijden beginnen. Ploegleider Paul Tabak hamerde daar ook op in de besprekingen: ,,We hebben een goede, evenwichtige groep. Als we in de wedstrijden als groep, als eenheid aantreden, dan moet dat resultaat op kunnen leveren.”
Dat de sfeer in de groep goed is, werd in Spanje wel bewezen. Nieuwe jonge renners als Dennis Bakker, Rutger Schellevis en Rick van Breda, maar ook de iets ouderen als Lars Horring en Pim van den Berg sloten zich probleemloos aan. Rutger beleefde niet zijn meest prettige trainingsweek omdat hij al op de tweede dag wat last van zijn maag kreeg. Naarmate de week vorderde ging het beter.
Op de laatste lange trainingsdag, die minimaal vijf uur zou duren en naar behoorlijke hoogten voerde, reed de groep op gegeven moment door een heus sneeuwlandschap. Vrij uniek voor Spaanse begrippen omdat sneeuw eigenlijk alleen op de nabijgelegen Pyreneeentoppen ligt. Na het aantrekken van warme, droge kleding verliep de terugtocht zo voorspoedig dat de groep voor er vijf uur verstreken was, weer bij hotel arriveerde. Voor vier man bleek die tijdsduur niet voldoende. Vier uur en drie kwartier is te kort, bromde er een, we gaan nog een rondje.
Joris de Boer, nieuw in de ploeg, keek voldaan terug op zijn eerste trainingskamp met de Ruiterploeg. ,,Ik heb zin in het nieuwe seizoen, ik hoop de stijgende lijn door te zetten en kijk uit naar het eerste wedstrijdweekeinde. Ik hoop de Ster van Zwolle en de Houtse Linies te mogen rijden”, aldus Joris, die deze week van de kou weinig last bleek te hebben. Hij was tenminste de enige die de klimtijdrit in korte broek reed…
Voor mecanicien Jan de Jong verliep deze trainingsweek minder plezierig. Jan werd midden vorige week ziek, zo zelfs dat hij vreesde voor een longontsteking. Onderzoek in het plaatselijke ziekenhuis wees uit dat het om een forse verkoudheid ging. Met een tas vol pillen kon Jan weer terug naar Nederland. Maar geluk had hij ook. In een plaatselijke kledingzaak schafte hij zich een prachtig lederen 'bomberjack' aan. Van het prijskaartje, 495 euro, schrok hij maar door wat afdingen kon Jan het jasje uiteindelijk door honderd euro zijn eigendom noemen.
Penningmeester Jan Tesselaar had ook even een lichamelijk dipje, maar stapte op de slotdag weer monter in de volgwagen om de meiden te begeleiden op hun trainingstocht door de ‘Spaanse sneeuw’.
Zondagmiddag arriveerde de groep weer in Nederland. Het materiaal arriveerde per bus zondagavond in Alkmaar. Het kundige duo Rollingswier/Schouten, vertrokken om vijf uur, had er weer dik 1500 kilometer opzitten. Iets meer dan de meest actieve renner in deze trainingsnegendaagse op zijn tellertje had staan.
(Foto’s volgen)